Wykorzystanie środków płuczących jest kluczowym elementem leczenia endodontycznego w stomatologii. Pozwala ono na pozbycie się warstwy mazistej, powstałej w czasie ich opracowywania. Warstwa mazista okala wnętrze kanałów, zatykając kanaliki, co prowadzi do pozostawienia drobnoustrojów. To z kolei tworzy ryzyko powstania reinfekcji, a w konsekwencji ponownego leczenia kanałowego. Czym jest warstwa mazista? To nic innego jak złuszczona w trakcie leczenia zębina, patogeny oraz pozostałości miazgi. Aby się jej pozbyć należy odpowiednio przepłukać kanały za pomocą środków do tego przeznaczonych, nie zapominając o zastosowaniu prawidłowej sekwencji oraz czasu pracy środkami płuczącymi. We współczesnej stomatologii szeroko praktykowana jest metoda aktywacji za pomocą ultradźwięków. Aktualnie w większości przypadków do płukania zębów leczonych endodontycznie wykorzystuje się roztwory podchlorynu sodu (NaOCl), EDTA, kwas cytrynowy czy chlorheksydynę. Używane w odpowiednich cyklach rozpuszczają zanieczyszczenia oraz działają antyseptycznie, dzięki czemu bezpieczne staje się ostateczne wypełnienie kanałów.